Herbata zielona: Green Lichi Ball 1 szt.

2,50 pln

pozostałe

Krzew herbaciany jest geniuszem uniwersalnym. Tylko z dwu pierwotnych krzewów na całym świecie powstało tysiące gatunków herbaty. Wielka różnorodność odmian powstaje dzięki zróżnicowanym sposobom plantowania i przetwarzania, jak również dzięki specyficznym 'warunkom glebowym i klimatycznym regionów, gdzie herbata jest uprawiana.

Z botanicznego punktu widzenia herbata należy do rodziny kameliowatych i jak wielu członków tej znanej rodziny okrywa się białymi kwiatami. Jednak koneserów herbaty nie interesują kwiaty, lecz liście i pąki, stanowiące surowiec do dalszej produkcji. Naukowcy rzecz jasna nie mogą zadowolić się jedną prostą nazwą, toteż herbata nosi dziś dwa łacińskie miana: szwedzki botanik, Karol Linneusz (1707 -1778) nazwał pochodzące z Chin zielone listki "Thea sinensis", zaś jego brytyjski kolega, sir George Watt przechrzcił je w XIX wieku na "Camellia sinensis". W literaturze fachowej obie nazwy używane są na równych prawach.

Krzew czy drzewko?

Uprawiana na poletkach herbata przycinana jest zawsze do pokroju krzewu mierzącego około 1,50 m, co umożliwia łatwiejsze zbiory. Jednak w naturze roślina ta może przybrać kształt drzewa. Najsłynniejsze (i zapewne najstarsze) drzewa herbaciane podziwiać można w lesie w regionie Xishuangbanna (w prowincji Yunnan). Mają około 32 metrów wysokości, średnica pnia mierzy nieco ponad metr, zaś ich wiek szacuje się na ok. 1700 lat.

Mnogość odmian

Obecnie herbatę (czarną i zieloną) uprawia się w 50 krajach na całym świecie. Jednak roślina ta zadomowiona jest tak naprawdę tylko w Chinach, na Tajwanie i w indyjskim stanie Assam. Obok oryginalnych krzewów herbacianych, pochodzących z Chin lub Assamu uprawia się również hybrydy - rośliny powstałe ze skrzyżowania tych dwu gatunków między sobą. Jest to na pozór przejrzysty układ, jednak dzięki niemu pojawiają się wciąż nowe odmiany herbaty, charakteryzujące się odmiennym smakiem i aromatem. Herbata zielona, czarna, brunatna, biała i liczne odmiany Oolong - wszystkie pozyskiwane są z listków rodziny Theaceae.

Krzew herbaty chińskiej - Camillia sinensis

Podczas gdy liści herbaty assamskiej używa się w pierwszym rzędzie do produkcji herbaty czarnej, to Camellia sinensis jest prawdziwym kameleonem pośród herbat. Jest to tradycyjna herbata zielona, z której listków produkuje się zarówno herbaty białe, jak czarne i oolong. Z uwagi na niską zawartość garbników nadaje się też lepiej do produkcji herbaty zielonej niż np. odmiany assamskie. Krzewy chińskie mają na ogół węższe i delikatniejsze liście, a roślina jest bardziej odporna na mróz niż herbata indyjska. Jednak nie wszystkie chińskie rośliny są takie same: w Państwie Środka od wieków krzyżuje się rośliny z różnych regionów upraw w celu maksymalnego uwydatnienia ich korzystnych cech. Dzięki temu istnieje mnogość odmian chińskiej herbaty, różniącej się od siebie zarówno w wyglądzie samej rośliny, jak i w smaku i aromacie finalnego produktu. Przez krzyżówki pojawiły się rośliny o małych, średnich, długich, lub szerokich liściach. Niektóre mają skórzastą powierzchnię, inne są w dotyku miękkie, bądź pokryte delikatnym puszkiem. Również w świecie herbaty czarnej chińskie krzewy cieszą się najlepszą sławą, jako rośliny umożliwiające wytwarzanie herbaty o najwyższej jakości. Arun Gomden, manager znanej na całym świecie plantacji "Margrets Hope" w Darjeeling (Indie) z dumą pokazywał nam swe chińskie krzewy, twierdząc, że wyłącznie plantacje uprawiające na co najmniej 70 procent ogólnej powierzchni krzewy Camellia sinensis są w stanie wytwarzać wysokiej jakości herbaty. Jednak nie każdy listek Camellia sinensis jest doskonały. Na jakość w bardzo dużym stopniu wpływają specyficzne warunki, w jakich roślina wzrasta, nie mówiąc już o odpowiedniej dbałości przy ich zrywaniu i dalszym przetwarzaniu.

Krzew herbaty assamskiej - Camellia assamica

Major Robert Bruce, Szkot w służbie armii Imperium Brytyjskiego nie spodziewał się, że odkrycie, jakiego dokonał podczas podróży przez assamską dżunglę spowoduje taką sensację, nie mówiąc już o późniejszych skutkach ekonomicznych. Major Bruce odkrył dziko rosnącą herbatę. Herbata była do tej pory bezdyskusyjnie chińską domeną i nikt nie liczył się z tym, że może występować jako naturalny składnik indyjskiej flory. Krzewy assamskie mają, w odróżnieniu od chińskich kuzynów większe i szersze liście oraz bardziej "tropikalną" naturę. Potrzebują dużo ciepła i wysokiej wilgotności powietrza, wtedy, jak mawiają Hindusi, rosną w oczach. Z krzewów Camellia assamica produkuje się głównie herbaty czarne. Zielone gatunki herbaty pozyskiwane z listków tego krzewu miałyby bowiem znacznie więcej goryczki, niż herbaty wytwarzane z liści krzewu chińskiego. Herbata assamską uprawiana jest niemal wyłącznie w krajach, które nie mają żadnych tradycji w produkcji herbaty zielonej. Należy jednak zaznaczyć, że kilka nielicznych plantacji w Assam ma pewne doświadczenia w dziedzinie uprawy zielonej herbaty i być może, o ile wzrośnie popyt, będą "w stanie produkować więcej zielonej herbaty niż dotychczas.

Krzewy - hybrydy

Krzyżówki pomiędzy poszczególnymi odmianami określa się mianem hybryd. Obecnie stanowią one podstawę niemal wszystkich plantacji herbaty - na całym świecie. Krzyżówki między herbatą chińską a indyjską są rozpowszechnione szczególnie w Indiach. Ich listki są węższe od listków herbaty indyjskiej, jednak nieco szersze od listków herbaty chińskiej. Obok tego, równie rozpowszechnione jest krzyżowanie roślin w obrębie tego samego gatunku, pochodzących jednak z różnych regionów. Jak już wspomniano, w Chinach od dawna powszechne jest krzyżowanie herbat pochodzących z różnych prowincji. Naczelnym dążeniem jest w tym wypadku uzyskanie jak najlepszej jakości, zwiększenie plonów oraz dopasowanie roślin do warunków uprawy - czyli uodpornienie np. na mróz itp.

Klimat

Herbata rośnie wyłącznie w klimacie subtropikalnym. Obfitujące w deszcze noce, rozsłonecznione dni i - o ile to możliwe - górskie powietrze, to idealne wprost warunki dla Camellia sinensis. Do uprawiania, już choćby z uwagi na częstsze opady przedkłada się regiony położone nieco wyżej. Naturalne deszcze są bardzo istotnym czynnikiem, bowiem krzewy herbaciane potrzebują około 1600 litrów wody rocznie.

Żniwa

Krzew herbaciany usiany jest tysiącami liści. Jednak nie z każdego będzie herbata. Żelazna zasada, obowiązująca na całym świecie, głosi z angielska: "two leaves and a bud". Oznacza to, że chcąc uzyskać wysokiej jakości herbatę, z każdej gałązki krzewu wolno zerwać tylko dwa górne listki i pąk.

W okresie wzrostu każdy krzew herbaciany "oskubywać" można mniej więcej co 10 - 15 dni. Trwa to, póki ogólne warunki wegetacji umożliwiają odrastanie górnych listków i pąków. W zimie rośliny przechodzą w stan spoczynku. Wszystkie składniki odżywcze, tkwiące w glebie zbierają się wtedy w roślinie by z rozpoczęciem wiosny, i nadejściem wyższych temperatur w pełni rozwinąć swe działanie. Dlatego też pierwsze pędy zawierają znacznie zwiększoną dawkę naturalnych składników - a więc i aromatu. Zielone herbaty pochodzące z pierwszych, wiosennych obrywów uchodzą powszechnie za najlepsze.

Stateczny wzrost - tajemnica jakości

Niewymuszony, powolny wzrost jest czynnikiem, który obdarowuje herbatę pełnią aromatu. Jest to, obok obfitych opadów, kolejny powód decydujący o żmudnym uprawianiu herbaty na wysokich płaskowyżach. W klimacie górskim krzew herbaty rośnie wolniej niż na nizinach, dzięki czemu składniki decydujące o smaku i aromacie mają czas by pełniej rozwinąć się w listkach. Ta sama zasada obowiązuje również w drugą stronę: na przykład przedłużająca się pora deszczowa, wymuszająca szybszy wzrost, niemal zawsze wiąże się z obniżeniem jakości herbaty. Z uwagi na to wyżynne położenie plantacji, zarówno w przypadku herbaty, jak i kawy, jest wręcz synonimem wysokiej jakości. Tak zwane "Highgrown-Teas" (herbaty rosnące na wyżynach) są w związku z tym zawsze droższe od "Lowland-Teas" (herbaty rosnące na nizinach).

#1 Herbata zielona: Oaza

#2 Herbata zielona: Green Lichi Ball 1 szt.

#3 Skrystalizowany cukier na patyku - 1 szt.

#4 Herbata Biała: Pai Mu Tan

#5 Herbata czarna aromatyzowana: Hawajska Noc

#6 Herbara czerwona: Pu-Erh Pycha

#7 Zaparzacz

#8 Herbata czarna aromatyzowana: Słoneczne Dni

#9 Herbata zielona: Wspomnienie Wakacji

#10 Herbata czarna aromatyzowana: Bryza

Skrystalizowany cukier na patyku - 1 szt.

Bardzo fajna rzecz. Nie wiem tylko w jakim celu jest napisane, że opakowanie zbiorcze zawiera 6 sztuk- cena (2,50 zł) dotyczy jednego patyczka. To \"o ..